Podrost – druga faza rozwoju drzewostanu. Następuje po przyjęciu się drzewek ze szkółki leśnej. Jest to także młode pokolenie drzew gatunków lasotwórczych które często są samosiewem. Drzewka w podroście osiągają wysokość min.0,5m. Występują jednak jako niższy poziom lasu, a w przyszłości mogą odgrywać rolę głównego drzewostanu.
Młodnik wywodzi się z języka staropolskiego, w którym oznaczał gąszcz
Drugim etapem życia lasu jest: podrost i młodnik.
Cechy rozpoznawcze tego okresu to: bardzo silne zwarcie, silna konkurencja prowadząca do zamierania drzewek o słabszej odporności i dynamicznego wzrostu na wysokość drzewek, które przetrwały. W okresie tym las osiągają wysokość ok. 5 m i staje się bardzo smukły. Nie to ze sobą kolejne niebezpieczeństwo dla drzew słabych. Zbyt cienkie wyłamują się pod naporem śniegu.
Młodnik wymaga szczególnej opieki. Aby las stał się chlubą, wymaga od osób go pielęgnujących cierpliwości i troski. Etap ten polega na usuwaniu przez leśników drzew najgorszych, chorych, obumierających oraz takich które są szkodliwe poprzez „rozpieranie się na boki”. Ma to na celu zostawienie miejsca drzewom zdrowym. By las uodpornił się na przeciwności losu, należy go silnie przerzedzić.
Etapy pielęgnacyjne na 1 hektarze zmniejszają ilość drzew nawet o połowę. Zabieg ten zwany jest w języku leśników czyszczeniami późnymi.
Etap II życia lasu trwa różnie i zależy od specyficznych cech każdego gatunku. Szybko rosną takie gatunki jak: sosna, brzoza i lipa. Drzewa te wychodzą z etapu młodnika w wieku 10-15 lat. Buk, dąb i jodła to gatunki rosną znacznie wolniej i osiągają ten etap w wieku 20-30 lat.