Szkółka leśna – najczęściej podzielona na poletka ziemia, na której wysadzone są sadzonki przeznaczone do późniejszej produkcji drzew leśnych.
Dojrzałe drzewa rodzą nasiona – niektóre np. brzoza co roku, inne: buk czy dąb rzadziej. Te, trafiając na odpowiednie warunki – dobra gleba, odpowiednia wilgotność – kiełkują i z czasem zamieniają się w malutkie drzewa.
Pierwszy etap życia drzew jest trudny, są one bardzo wrażliwe, rosną powoli, poddawane są wielu niebezpieczeństwom:
- przymrozki,
- susza,
- chwasty,
- grzyby,
- owady,
- zwierzyna leśna
Często zdarza się, że sadzonki umierają już w pierwszym roku swego istnienia. Wraz z wiekiem odporność drzewek wzrasta
Młody las powstały w warunkach naturalnych bardzo ciężko jest utrzymać. Szkółki leśne pomagają leśnikom wyhodować zdrowe i odporne drzewka. Warunki w szkółkach są bardziej przyjazne, jednak niemalże identyczne do naturalnych. Tam młode drzewa są pod troskliwą opieką leśnika – szkółkarza. Jednoroczne lub 2-3 letnie drzewka trafiają do lasu, gdzie sadzi się je w miejscach wycięcia starego lasu, możliwe jest też posadzenie na gruntach rolnych, przeznaczonych do powstania lasu. Kiedy drzewka są już posadzone, powstaje uprawa. Sadzonek może być wiele: nawet 10 tys. sztuk na 1 hektarze. Faktem jest, że nie wszystkie sadzonki zniosą niekorzystne czynniki zewnętrzne, a część z nich po prostu się nie przyjmie.
I faza rozwoju trwa do momentu, kiedy drzewka zaczynają przeszkadzać sobie nawzajem. Do tego czasu, sadzonki powinny mieć opiekę w formie regularnego pielenia, wykaszania trawy i chwastów, które zabierają drzewom wodę i pokarm. Następnie rozpoczyna się rywalizacja pomiędzy drzewkami. Konkurencja ta eliminuje drzewa chore, słabe, gorzej przystosowane. Drzewka te podczas tzw. oczyszczania pielęgnacyjnego, zostaną wycięte. Ilość posadzonych drzew została tym samym zredukowana do odpowiedniej.